"To zadziwiające, że ludzie poświęcają więcej czasu na naukę obsługi pralki niż swojego mózgu" - Richard Bandler, twórca Neurolingwistycznego Programowania.
To zdanie w najbardziej trafny sposób opisuje NLP.
W latach 70-tych XX wieku Richard Bandler i John Grinder, współpracując z najwybitniejszymi terapeutami i modelując ich zachowania i metody, stworzyli system, w którym nie interesowała ich teoria, a jedynie praktyka. Ich prekursorami byli między innymi Virginia Satirr, Milton Erickson, Gregory Bateson.
Szybko zauważyli, że metody, które stosują terapeuci, są do siebie bardzo podobne. Doszli do wniosku, że stworzenie syntezy odniesie najlepsze skutki.
Stworzyli model, dzięki któremu zwiększa się wielokrotnie efektywność komunikacji, dokonuje się szybkich zmian osobowościowych, pozbywa się nałogów, lęków, fobii i zwielokrotnia radość życia.
Szybko doszli także do wniosku, że NLP ma wiele zastosowań w biznesie. Poprzez techniki wzrastały umiejętności i rozwijał się biznes.
Nazwa Neuroligwistyczne Programowanie (NLP) oznacza:
neuro - wszystkie nasze doświadczenia biorą się z odbieranej przez nasz system nerwowy informacji; wszystko co widzimy, smakujemy, czujemy, słyszymy ma wpływ na nasze zachowanie i samopoczucie
lingwistyczne - za pomocą odpowiednio dobranych słów, zwrotów, pytań można zmieniać zachowania i wchodzić na najwyższy stopień komunikacji międzyludzkiej
programowanie - to sposób, w jaki organizujemy nasze zmysły i zachowania, które mają służyć określonym rezultatom
Główne założenia NLP:
1. Każdy z nas odbiera rzeczywistość subiektywnie, każdy z nas posiada swoją mapę rzeczywistości, według której się porusza, czyli że każdy widzi i odczuwa inaczej. Świat to po prostu „teren" i teraz najważniejsza sprawa - mapa nie jest terenem, czyli po świecie „terenie” poruszamy się według własnej subiektywnej mapy.
2. Filtry – pomiędzy Twoim doświadczeniem nabytym w ciągu całego życia a odbiorem otaczającego Cię świata istnieje ogromna ilość przekonań różnego rodzaju.
Podstawowe filtry to filtry biologiczne, czyli nasze zmysły: wzrok, słuch, węch, smak, dotyk - te filtry, ze względu na naszą budowę, jako ludzi, już w jakiś sposób nas ograniczają – pewnych dźwięków nie usłyszymy ze względu na ich częstotliwość, nasze oko ma też ograniczone zarówno pole widzenia, jak i ostrość, nie zobaczymy rzeczy z dokładnością mikroskopu.
Następne to filtry społeczne, które determinują nasze zachowanie i są też odpowiedzialne za interpretacje zachowań. Przez filtry przepuszczamy interpretacje zachowań i własne zachowania. Ile razy zdarzyło Ci się, że Ty i inne osoby zupełnie inaczej interpretowaliście daną sytuację?
3. W komunikacji nie ma błędów – są informacje zwrotne, nie można błędu popełnić celowo - jest zawsze po fakcie. Informacja zwrotna to wyciąganie wniosków z działania.
4. Nie można się nie komunikować - cokolwiek robisz, komunikujesz się niezależnie od kontekstu, podobnie wywierasz wpływ - nie można nie wywierać wpływu.
5. Gdy coś nie działa - zrób coś innego - porażka następuje w momencie, kiedy robiąc cały czas to samo, spodziewasz się tych samych rezultatów.
6. Znaczenie komunikatu to reakcja odbiorcy - jesteś odpowiedzialny za przekazanie komunikatu, słów, gestów.
